Schuur Gang 10 👍

 

Gang 10
Open van 11.00u-17.00u

De Gang geeft een goed beeld hoe Wassenaar er in vroeger tijden moet hebben uitgezien. Dit straatje bestaat al sinds de middeleeuwen en kende altijd veel bedrijvigheid. Zo woonden de Van den Barselaars, handelaren in bouwmaterialen, er. Van hen was de stenen schuur uit 1913, die naast de hier opengestelde schuur staat. Ook aannemersbedrijf Looijestein had hier zijn werkplaats op nummer 2.

Hoe oud de houten karreschuur is, die dit jaar aan Open Monumentendag meedoet, valt niet te zeggen; op oude familiefoto’s komt de schuur, aangebouwd aan het woongedeelte van een boerderij, al voor. De constructiewijze is zodanig in de bouwtraditie geworteld, dat een datering moeilijk is. Wel zal het buitenbeschot van liggende gekantrechte en gepotdekselde delen in de loop van de tijd enige malen zijn vernieuwd. In 1993 is de schuur gerestaureerd.
Curieus is vooral hoe de schuur ooit in een hoek van het erf is ingevoegd in een oudere situatie; het grondplan is verre van rechthoekig. De binnenzijden laten zelfs hoeken van 70 en 110 graden zien.
Het grondplan vormt een tamelijk zuiver parallellogram, d.w.z. dat twee tegenover elkaar liggende wanden evenwijdig zijn. Beneden vinden we een ongedeelde, aan drie zijden geheel gesloten ruimte; boven bevindt zich de zolder die slechts via een ladder van buitenaf bereikbaar is. Daartoe zijn er twee opgeklampte deurtjes in de kop- en de zijgevel gemaakt.
Het gehele bouwwerk bestaat uit een deels eikenhouten skelet van ruwe, nauwelijks behakte stammetjes, die er de gebinten, de ankerbalken en de kapjukken van vormen. Het geheel rust op een gemetseld basement, afgedekt door een rollaag, tot ca. 60 cm. boven de grondslag. Het dak is een zgn. sporenkap, gedekt met Oudhollandse pannen.
Door hergebruik van de afkomende pannen en aankoop van afkomende pannen (iedere fabrikant had destijds zijn eigen formaat!) is het dak opnieuw gedekt.
Als wij op de zolder klimmen bij een wat lagere zonnestand zien wij over alles heen talloze zonnevlekjes in een regelmatig patroon. De zon valt hier door bijna duizend openingetjes binnen. Die kleine openingen (die bovendien een zolder behoorlijk winddroog houden) ontstaan daar waar vier pannen elkaar in de hoeken juist niet overlappen. Dat aspect is later in de bouwpraktijk met de zgn. “verbeterde” en vervolgens “opnieuw verbeterde” pan verloren gegaan.
Het pannendak wordt tenslotte aan de kopgevel beëindigd door een windveer, terwijl een waterbord de overgang op het dakvlak vormt.
(Joh. P.M. Goudeau. Uit: het jaarverslag 1993 van de Stichting Historisch Centrum Wassenaar).

U bent van harte welkom.